|
من صبورم اما . . . !!
|
دیگه ،
رنگ زرد درخت هارو دوست ندارم ،
سرمای این روزهارو دوست ندارم ،
چون ،
منو یاد زردیِ دل آدمای این روزگار میندازه ،
چون ،
منو یاد سردی و بی مهری روزگار میندازه !!
.
.
.
منتظرم ،
منتظرِ پایان این سرما . . .
به جای باور به دوست داشتن
دنبال دلیله دوست داشتن میگرده !!؟!!
هرگز چیزی رو نخواه که بخاطر عادت کردن بهش ، نیازمندش شدی !
یا عادتی که به خاطر نیاز بهش مبتلا شدی !
عادت یعنی تکرار بی اندیشه ،
تکرار یعنی رکود و رکود یعنی سقوط . . . .
" مجله موفقیت "
وقتی که قلبمو مثل یک هدیه کوچیک گذاشتم تو یه جعبه و دادم دستت ،
یادم رفت روش بنویسم :
" شکستنی ست ، با احتیاط حمل شود "
سکوتی بود در پَسه پایان ،
و آغازی دوباره ،
حال این پایانی است در امتداد آغازی بی پایان . . .
پ ن => خطاب به یه دوست قدیمی : کاش یه نشونی از خودت میذاشتی . من چندین بار به وبلاگت سر زدم ولی خبری نبود !!!
دیدی ،
چه ساده و چه به سادگی از شب و ماه و ستاره گفتیم و از هم گذشتیم !
من از خورشید و تو از ماه گفتی ، همه هر چه داشتیم رو کردیم و به عشق
باختیم روزگار را !
دیدی ،
هیچ کس از ما با ما نبود ؟!؟
پ ن : باید بگم که این پست های آخرم ، حاصل افکاریست پریشان !
افکاری ، افسار گسیخته که شاید به دنبال کسی است که عنانش را در دست بگیرد !
پ ن : این نیز بگذرد !!
آنچه گذشت . . .
گناه :
دوست داشتن و دوست داشته شدن !
تقصیر :
خواستن ، بودن ، ماندن !
آرزو :
نامشخص(شاید " متوقف شدن زمان" و شاید هم "گذشت زمان به سرعت ")
پ ن : گناهش پاک شد .
پ ن : تقصیرها بخشیده شد .
پ ن : آرزوها بر باد رفت .
پ ن : گناهکار ماندم .
دوباره بودن ها ، دوباره پیوستن !
دوباره خواستن ها ، جاری شدن تو این تن خسته ام !!!
اما . . .
حاصلی جز خستگی نداشت !!
کوه غرور شکست . . .
و باز شکستم . . .
پ ن : به خاطر اینکه بودید و نبودم شرمنده !! جبران میکنم و سر فرصت به همه سر میزنم !
پ ن : حرف ها را خواهم زد !! ناگفته ها را خواهم گفت !!
سلام !!!
بعد از امتحانات حتماً آپ میکنم و به همتون سر میزنم !!!!
نیمه شب ،
قدمزنان و آهسته به سمت ساحل رفتم ،
موجی پیش آمد ،
غم ها
دلتنگی ها
افکار پریشان
تنهایی را
همه را
به آن موج سپردم !!
لحظاتی گذشت ،
موجی پیش آمد ،
همه را پس آورد !!
آسمان بارید ،
و من
زیر باران با آن همه بازگشتم . . .
تو این دنیایِ رنگ و وارنگ ،
چقدر سخته ،
پیدا کردن همسفری که در تمامه راه باهات یه رنگ باشه !!!
(رنگه دلت باشه )
چه سخته نتونی کسی رو که یه مدتیه باهاش هم کلام شدی ،
هم دل شدی و . . .
ببینی و هر لحظه بیش از پیش مشتاق دیدار باشی !
_____________________________
پ ن : من هنوزم نمیدونم ؟؟؟
میان این همه راه
که به تو نمی رسد ،
چه سخت است
راه تو را پیدا کردن !
از پشت پنجره به بیرون نگاه میکنم !
همه چیز مثل همیشه است !
ماشین ها ، درخت ها ، آدم ها ، آسمون هم همون رنگیه !
حتی من ، حتی تو . . .
به این فکر میکنم که من ، این آدم ها ، کجا ایستادیم ؟
کجای جاده ی آرزو ها ؟
چقدر راه مونده تا به آرزوها برسیم ؟
چقدر راه مونده تا "روزگار آبی" ؟
و بعد فکر کردم :
مهم نیست که کجای این جاده ایستادیم ،
مهم اینه که به رسیدن ایمان داشته باشیم !
و این ایمان زمانی به وجود میاد که من ،
تو و همه ی مردم ، خودمونو ، مَنه واقعیمونو ،باور داشته باشیم !
ولی گاهی درنگ لازمه !!!
گاهی باید به این فکر کنیم که این باور رو ، این آرزو رو ،
به چه بهایی میخوایم بدست بیاریم !
آیا واقعاً ارزشش رو داره ؟
آیا وقتی به آرزو رسیدیم ، واقعاً "روزگارمون آبیه" ؟
خیلی به این موضوع فکر کردم و فکر میکنم ولی هنوز به جوابی نرسیدم !
شاید دلیله سردرگمی هام همین باشه !
میدونم هنوز خیلی راه مونده ،
اما
ترس از خطا رفتن ،
ترس از گمراهی ،
ترس از باورهای غلط گیجم کرده !!
ولی هنوز هم به خودم میگم که من میتونم . . .
پ ن : قرار بود پست قبلی رو حذف کنم ولی بعضی از دوستان مخالف بودند پس فعلاً منصرف شدم !!
پ ن : گفتم همه چیز مثل همیشه است ! ولی باید یاد آور بشم که خودم باور دارم که هیچ چیز امروز مثل دیروز نیست و این ما هستیم که عادت کردیم همه چیز رو یکنواخت ببینیم !! ( پس طبق عادته که میگم مثل همیشه است ! )
پ ن : فعلاً همین !!
چند وقته یه جوری شدم ،
احساس میکنم تو یه خلاء ام ،
کارامو به صورت روزمره انجام میدم ولی خیلی بی هدف ،
تازگیا خیلی کمتر آهنگ گوش میدم ،
تو شلوغی دنیا گم شدم ،
تازگیا حتی نماز خوندنم یه جوری شده ، دعا کردنم هم . . .
وقتی نماز میخونم واقعاً احساس میکنم بین آسمون و زمین معلقم !
دیگه به اون آرامشِ ناب نمیرسم . . .
رفته بودم مشهد ، واسه همه دعا کردم بجز خودم !
یادم رفت واسه خودم هم دعا کنم . . .
به قولِ رضا صادقی :
نمیدونم چِمه ، فقط میدونم حالم خوب نیست ، حالم خرابه !
انگار یه بغضِ نشکسته داره قلبمو پاره پاره میکنه ،
انگار غریب افتادم تو این دنیا ، انگار . . .
پ ن : این پست رو دوست ندارم ، دفعه ی دیگه که آپ کنم حذفش میکنم . . .
عشق بیتابی یک روح تشنه ، نیازمند ، نیمه تمام ،
مجهول و تنها و بیگانه برای یافتن خویشاوندش ، آشنایش ، همجنسش ،
نیمه ی دیگرش ، چشمه گوارایش ، وطنش و . . .
عشق راستین ترین و متعالی ترین احساس و نیاز انسان است
اما معشوق ؟؟؟
دروغین است . . .
دل هایی که عشق می آفرینند ، بزرگ و پرشکوه کم نیست ،
اما روح هایی که معشوق باشند هیچ نیست !!!
و این بسیار قابل تامل است ،
چرا عشق راست و معشوق دروغ است ؟؟
"دکتر علی شریعتی"
بعضی از افرادِ جدیدی که واردِ زندگی ما میشوند ،
نیآمده اند که برای همیشه بمانند ،
و ما با در آغوش گرفتن آنها ( محبت کردن ) ،
فقط میتوانیم رفتنشان را به تاخیر بیندازیم !!!
"قسمتی از دیالوگ یک فیلم"
اگر زندگی برای باور کردن و دوست داشتن است ،
من مدت ها باور کرده ام و دوست داشته ام !
مدت ها راست گفته ام و دروغ شنیده ام . . . !!
"نیما یوشیج"
صدای تیک تیکِ ساعت به من هر لحظه میگوید که من تنهاتر از پیشم !!
باز هم منتظر میمانم . . .
به این راه ادامه میدهم . . .
به این سکوت ،
به این فاصله ،
به این تنهایی ،
ادامه میدهم !!
آنقدر پیش میروم تا آن کوهِ غرور شکسته شود ،
تا آن زمان که به حرف آید . . . !!!
شیشه ی پنجره ی دل رو که شکسته بود ، دوباره شیشه کردم !!
اونم شیشه ی دوجداره که محکم تر باشه و دیگه نشکنه !
اما غافل از اینکه دیگه صدام به اون ور شیشه نمیرسه !؟!
باز هم باران زد
شیشه ی دل را شست
یادها ، خاطره ها را ،
همه را ،
باران شست !
باز هم باران زد
شیشه دل لرزید ،
چشمهایم باز هم گریان شد
باز هم باران زد
باز هم یادآورد که چقدر تنهایم ،
که چقدر دلتنگم ،
که چقدر غمگینم !
باز هم باران زد
تنهایی را ،
گرد و غبار را ،
همه را ،
باران شست ،
و چه پاک شد دلم از غم ها !
باز هم باران زد
باز هم یادآورد ،
که چه اندازه دلم می خواهد رو به فردا بروم ،
رو به جاری شدن و پیوستن !!
.jpg)
از یاد نمی برم ،
هرگز تورا و عشق زیبای تو را
لحظه ی قشنگ دوست داشتن و به اوج رسیدن را !
خواستنی و تمام نشدنی . . .
حالا کنار این همه خاطره ی بارانی ، تنها به تو می گویم :
دوستت دارم ، که می خواهم
بمانی
بمانم !!!
نه در لحظه ها و ثانیه ها ،
که در تمام نفس هایم ،
بی دریغ تر از همیشه !!
حضور معطر تو ،
بودن ،
درست زمانی که نیستی ،
نیستی و لحظه ها با بوی خاطره هایمان جان می گیرند ،
می مانند ،
بی مانند !!!
برای من فقط یک نگاه تو ،همین قدر که بدانم هستی کافی است !!
حالا همین جا و هر جا که باشی و نباشم ،
یک حسِ آشنا مرا با خود می برد و فریاد می زند که
هستم با تو –
کنار تو . . .
ز کوه و دشـت نسیـم بهار می آید
شمیــم زندگـی از هـــر کنـار می آید
ز فیـض ابر بهاری هــزار دانه ی دُر
به فرق سوسن و سنبل نثار می آید
یه بار یکی گفت تو هر سه نقطه ای یه دنیا حرف هست !
. . .
حرف های من که پر از این سه نقطه هاست . . .
. . .
من چقدر حرف واسه گفتن دارم . . .
.
.
.
ولی این همه حرف را به کدامین زبان باید گفت ؟
کدامین لغات قادر به بیان اند ؟
.
.
.
. . .
تو نبودن ها دلم واسه بودن ها تنگ میشه !
تو نداشتن ها دلم واسه داشتن ها تنگ میشه !
.
.
.
تو تنهایی هام دلم واسه خودمم تنگ میشه !!!!
چی میشه که یه دفعه همه ی رویاهای قشنگه
شبانه تبدیل به کابوس میشن ؟
و باز هم شیشه ی پنجره ی دل شکست !
و من خسته از وزش بادهای طوفانی !
و باز هم سکوتی سنگین !
و باز هم آسمانی بی ستاره !
و بازهم منو تنهایی های من !
.
.
.
حالا من موندم و این سرمازدگی ، در آغاز بهار . . .
کاش اندازه این احساس را می فهمیدی !
کاش همیشه بودن ها را می فهمیدی !
کاش وسعت تنهایی ام را می فهمیدی !
کاش مرا می فهمیدی . . .
!
؟
!
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
پیوندهای روزانه
خلوت تنهایی
بگو که رویا نیست
نو و کهنه
به بـهانه ی بــودن
نیما2فان
فریاد عشق
دست خط روزگار
تیره ترین شب
pep30
مرا به یاد بسپار
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1387
BLOGFA.COM